تبلیغات
حدیث ولایت
حدیث ولایت
نون و القلم
 

اى خدایى كه در برابر احسان به بندگان پاداش نخواهى، و از عطا و بخشش پشیمان نمى‏گردى، اى كسى كه مزد بنده خود را بیش از عمل او مى‏دهى، نعمتت بى استحقاق به بندگان رسد، و عفوت تفضل، و مجازاتت عدالت، و قضایت عین خیر است.

ماه رمضان ماه خدا پر برکت باد ، ماه محک اخلاص





نوع مطلب :
برچسب ها :


چهارشنبه 9 مرداد 1392 :: نویسنده : سامان اسکندری
خوشی و راحت
خواب راحت
امنیت
چه کلمات آشنایی
آشنا ،چه بگویم ،عجین 
خوب می فهم خوب این کلمات را بهتر از هر کسی می فهم.
اما تو چه ،فلسطین
آیا فرزندانت با این معانی آشنایند؟
شاید فقط شنیده باشند!
اما درک نکرده اند.
شاید پیرانت خاطره ای دور و تیره از این خوشی ها دارند،از یاد برده اند.
تو با این کلمات بیشتر عجینی:
مرگ و خون 
ترس و گرسنگی
گریه های کودکان برای تو  جای نوای خوش است.
نا له های مادران نوای عشق تواست.
می گویند تو پاره ای تن اسلامی !
باور نمی کنم.
گویند تو مقدسی
قبله ای برای نخستین نماز مان.
اما نمی فهمم!
گفته ها بسیار اما نمی توانم قبول کنم!
اگر چنین و چنانی پس چرا شرح حالت چنین و چنان است؟
من چیزی نمی گویم...!
نه نه بهتر است کمی بیشتر بگویم.
درد تو فلسطین شده است غده بدخیم حال من...!
نگو که نشنیده ای اسرائیل غده سرطانی در دل جهان اسلام  است.
اماما گفتی قاتلو هم حتی لا تکون فتنه
اماما حال تو را خوب می فهمم،خوب راحت را درک می کنم.
تو بدنبال نجعلهم الوارژین بودی ...
اماما تو که بودی که...!



گر انسانی؟ به داد انسان ها برس!
گر مسلمانی ؟بداد مسلمانان برس!
هر که هستی ، اگر آزاده ای بداد بی داد برس!







شنبه 5 مرداد 1392 :: نویسنده : سامان اسکندری

مرحوم آیت الله کوهستانی در این اواخر عمر بسیار نگران آخرتش بود، با همه زهد و ورع، خود را دست خالی می دید، از این رو هرگاه برخی از شاگردان او از قبیل شهید هاشمی نژاد و دیگر فضلا که از مشهد به حضورشان می رسیدند، می فرمود: « سلام مرا به امام رضا علیه السلام برسانید و بگویید

شیخ محمد دارد می آید، ولی دست خالی است. »

 روزهای آخر حیات که هر لحظه به مرگ نزدیک تر می شد؛ در حالی که ترس تمام وجود او را احاطه کرده بود، فرمودند: «

حتماً مرا به مشهد ببرید من باید پناهنده به حضرت رضا علیه السلام شوم.

 جنازه مرا ببرید دور ضریح مطهر طواف بدهید من پناهنده به آن حضرت بشوم، آن گاه هر جا خواستید دفن نمایید. » گویا تأکید و سفارش ایشان مبنی بر انتقال جنازه اش به مشهد به خاطر خوابی بود که احساس کرد حضرت رضا علیه السلام او را پذیرفتند، از این رو خود می فرمود:« بر حسب خواب هایی که دیده شد معلوم می شود آقا حضرت رضا علیه السلام ما را پذیرفتند. » و آن خواب این بود که مشاهده کردند همه حضرات معصومین علیهم السلام در اتاقی نشسته اند و ایشان وارد آن مجلس شد، ولی جایی نیست که ایشان بنشیند؛ در این لحظه حضرت رضا علیه السلام نزد خود جایی را باز نمودند و خطاب به ایشان فرمود: « بیا پیش من بنشین. »





نوع مطلب :
برچسب ها : ایت الله کوهستانی، دست خالی، امام رضا،


جمعه 4 مرداد 1392 :: نویسنده : سامان اسکندری
نمی دونم درد دل دارم یا دل درد؟
درد دل هامون شده غده بدخیم قاطی دل درد!
می گن حرف دلت رو به کسی بگو ،خالی بشی !


قوز بالا قوز!
می یای درستش کنی ،بدتر می شه!

بهتر بگم بد تر از این درد درد یگه ای نیست ، رفاقت کم رنگ شده.
اجتماع کفر بر باطل و افتراق ما برحق چرا؟
این سخن حضرت که شما با افتراقتون و کفر با اجتماعش پیروز می شه.
به هر حال حواسمون باشه حفظ این نظام از اوجب واجباست،حفظش به رفاقت های ماهاست.
پس بیایید رفاقت ها ر و از سر بگیریم.
البته لازم هست بدونیم دوستی نگفتیم چون رفاقت بالاتره!

خوب همینه شهدا جای غبته دارن،باکری شهید شد ،گفت دلم براش تنگ شده!
رفاقت شهدائی !
ندبه خونده باشی حتما دیدی اولئک کان رفیقا... 
رفیق واقعی اونان!
رفیق به اونا می گن!

هوای هم رو داشتن و دارن!
حکایت داش مشتیا هم جای خود :داداش سرم برم رفاقتم نمی ره.
واقعا هم همین طوریه،شاه رگش  رو می ده رفاقت رو نه.
عجب!!!

این ور داستان که ماباشیم، تک تیر اندازیم.
هدف :سایه همدیگه.

شهدا از شما یادتون مونده ،اما راهتون ...!
البته مطمئنا ادامه داره اما توفیقش به ما نرسیده.
یاعلی







نوع مطلب :
برچسب ها :


سه شنبه 1 مرداد 1392 :: نویسنده : سامان اسکندری
فرشتگان موكلند كه برای روزه‏داران دعا كنند: قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): «إنّ الله تبارك وتعالی وكلّ ملائكةً بالدّعاء للصّائمین

 
وقال: أخبرنى جبرئیل علیه‏السلام عن ربه تعالی ذكره أنّه قال: ما أمرتُ ملائكتى بالدّعاء لأحدٍ من خلْقى إلا استجبتُ لهم فیه»

 خداوند عدّه‏ای از فرشتگان را مأمور كرده است تا برای روزه‏داران دعا كنند.و جبرئیل خبر داد كه پروردگار می‏فرماید: هرگز فرشتگانم را امر به دعا نكردم جز آنكه دعای آنان را مستجاب نمودم. دعای فرشته برای انسان، درخواست خیر و خوبی برای وی است.





سه شنبه 1 مرداد 1392 :: نویسنده : سامان اسکندری
بی شیله پیله :
هر روز چند نفر رو این طوری می زنیم درب و داغون می کنیم،با زبونمون ،با اخلاقمون...؟
البته دور از جون شما!







سه شنبه 1 مرداد 1392 :: نویسنده : سامان اسکندری
می خوام یکم درد و دل کنم کسی هست؟
حر ف هایی دارم با رفقا!




این شب ها فاصله آسمان تا زمین خیلی کمه ، به خدا نزدیکتر ،احساس می کنی ؟
زمینی بودن ما رو از خدا دور می کنه بیایید آسمانی بشیم، آسمانی...
عشق شکم در خدمت شکم به دنبال شکم، کار می کنیم تا بخوریم،کلک می زنیم تا قشنگ بخورییم، رمضان شده کم بخورییم تا به خدا نزدیکتر باشیم.
می دونید پای ما تو گله.
باور ندارید!!
مگه تن ما از گل نیست!
به قول شعر آهنگران پام تو گله گل...
به هر حال این شب ها فاصله کمه، کلا شب ها فاصله ما تا خدا کمه خیلی کم ، حالا شرح حال این شب ها مشخصه!!!
شب پرده ای هست بر روی این دنیایی که حضرت ذمش کرده، وقتی شب شد چشت تنت از زرق و برق دنیا بسته می شه چشم دلت باز می شه می تونی بهتر خدات رو ببینی البته نه با چشم تن!
مخلص کلام اگه حالی داشتی رفیق ما رو از یاد نبر...
یا علی







چهارشنبه 26 تیر 1392 :: نویسنده : سامان اسکندری
رفتار اجتماعى و سبك زندگى، تابع تفسیر ما از زندگى است: هدف زندگى چیست؟ هر هدفى كه ما براى زندگى معین كنیم، براى خودمان ترسیم كنیم، به طور طبیعى، متناسب با خود، یك سبك زندگى به ما پیشنهاد میشود. یك نقطه‌ى اصلى وجود دارد و آن، ایمان است. یك هدفى را باید ترسیم كنیم - هدف زندگى را - به آن ایمان پیدا كنیم. بدون ایمان، پیشرفت در این بخشها امكان‌پذیر نیست؛ كار درست انجام نمیگیرد. حالا آن چیزى كه به آن ایمان داریم، میتواند لیبرالیسم باشد، میتواند كاپیتالیسم باشد، میتواند كمونیسم باشد، میتواند فاشیسم باشد، میتواند هم توحید ناب باشد؛ بالاخره به یك چیزى باید ایمان داشت، اعتقاد داشت، به دنبال این ایمان و اعتقاد پیش رفت. مسئله‌ى ایمان، مهم است. ایمان به یك اصل، ایمان به یك لنگرگاه اصلى اعتقاد؛ یك چنین ایمانى باید وجود داشته باشد. بر اساس این ایمان، سبك زندگى انتخاب خواهد شد.
بیانات در دیدار جوانان استان خراسان شمالى‌ / ۱۳۹۱/۰۷/۲۳ 

یكى از عیوب ما و جوامع ما در طول زمان این بوده است كه گاهى فرهنگ خود را متاثر میكردیم از فرهنگ بیگانگان. كسانى این را در میان جامعه‌ى ما و كشور ما بعمد ترویج كردند؛ ما را سوق دادند به سمت زندگى كسانى كه دل و جانشان خالى بود از نور معنویت؛ در سبك زندگى، در كیفیت پوشش، در كیفیت راه رفتن، در كیفیت معاشرتها و ارتباطات اجتماعى. اگر هم كسى به آنها اعتراض كرد، گفتند كه دنیا امروز اینجورى است. در حالى كه قرآن به ما مى‌آموزد: «و ان تطع اكثر من فى الارض یضلوك عن سبیل الله ان یتبعون الا الظن و ان هم الا یخرصون». آنچه كه انسان جا دارد آن را فرا بگیرد و اگر لازم بود، از آن تقلید كند، عبارت است از طریق هدایت؛ «صراط الذین انعمت علیهم»؛ از خداى متعال میخواهیم كه ما را هدایت كند به راه كسانى كه به نعمت الهى واصل و نائل شده‌اند؛ این است كه باید از آن تبعیت و پیروى كرد. اما اینكه حالا اكثریت مردم دنیا اینجور حرف میزنند، اینجور حركت میكنند، اینجور رفتار میكنند، ما باید عقل خودمان را، دین خودمان را، هدایت الهى را معیار قرار دهیم براى رد و قبول. امت مومن و مسلم آن امت و ملتى است كه معیار را از قرآن میگیرد، از هدایت الهى میگیرد.

جامعه‌ى مسلمان ما تا قبل از سالهاى پیروزى انقلاب، با اینكه علاقه‌مند به قرآن بود، عاشق قرآن بود، اما مانوس با قرآن نبود. این هم از بركات انقلاب است كه جوانهاى ما، صاحبان صوت و ذوق و هنر تلاوت و استعداد و آمادگى براى فراگیرى، بحمدالله در این میدان وارد شدند و پیشرفت كردند. ولى اینها مقدمه است؛ مقدمه‌ى براى فهم قرآن و تخلق به اخلاق قرآن. یك مسئله، مسئله‌ى احترام ظاهرى و پاسداشتن از حرمت قرآن است به معناى الفاظ قرآن، اصوات قرآنى؛ این در جاى خود چیز محترم و مهمى است. مسئله‌ى بالاتر، تخلق به اخلاق قرآنى است؛ سبك زندگى را منطبق با قرآن قرار دادن.
بیانات در محفل انس با قرآن / ۱۳۹۲/۰۴/۱۹




 «و اعلم انّ امامك طریقا ذا مسافة بعیدة و مشقّة شدیدة».(۲) این جزو وصایاى امیرالمؤمنین به امام حسن مجتبى (علیهالسّلام) است. در واقع باید گفت وصیت، صمیمانهترین حرفى است كه هر كسى میزند؛ چون وقتى است كه دیگر انسان در عالم ماده حضور ندارد و اغراض مادى قاعدتاً یا نیستند یا بالاخره ضعیفند؛ لذا در وصیتنامه صمیمىترین حرفها گفته میشود؛ آن هم وقتى كه مخاطب وصیت، عزیزترین افراد نسبت به انسان است ...

ادامه مطلب

انتشار چکیده گزارش ارائه شده توسط اعضای دولت در محضر مقام معظم رهبری/ رهبرانقلاب: لازم است این گزارش به اطلاع مردم برسد

رهبر معظم انقلاب اسلامی در پنجمین روز از ماه مبارک رمضان در دیدار رئیس جمهور و هیأت وزیران، کار و تلاش شبانه روزی و بسیار پرحجم، و برجسته کردن شعارهای انقلاب در عرصه‌های داخل و خارج را از ویژگیهای تحسین برانگیز دولت خواندند و از زحمات و تلاشهای آقای احمدی‌نژاد و همکاران وی صمیمانه قدردانی کردند. 

به گزارش رجانیوز، ایشان گزارش‌های اعضای دولت در این جلسه را، نمایی از کار‌ها و خدمات انجام شده خواندند و افزودند: لازم است این گزارش‌ها به اطلاع مردم برسد. بر همین اساس امروز پایگاه اطلاع رسانی دولت چکیده گزارش ارائه شده در محضر رهبر معظم انقلاب را بر روی خروجی خود منتشر کرد.
 
گزارش اعضای دولت
 
آقای رحیمی معاون اول رئیس جمهور در این دیدار گزارش کوتاهی از عملکرد این معاونت در زمینه‌های کنترل بازار، ایجاد اشتغال، حمایت از تولید، هدفمند کردن یارانه‌ها، مبارزه با مفاسد اقتصادی، مبارزه با قاچاق کالا و ارز، توسعه صادرات و تدابیر ویژه اقتصادی برای مقابله با تحریم‌ها بیان کرد. 
 
آقای حسینی وزیر امور اقتصاد و دارایی در این جلسه با اشاره به بحران اقتصادی جهانی چشم انداز اقتصاد ایران را به رغم اعمال تحریم‌های شدید و فراگیر روشن و امیدوار کننده ارزیابی کرد. 
 
وزیر اقتصاد با یادآوری تکانه‌های ارزی در سال گذشته، از «اولویت بندی مصارف ارزی»، «راه اندازی مرکز مبادلات ارزی» و «کنترل ورود و خروج ارز به کشور» به عنوان اهم تدابیر دولت یاد کرد و درخصوص اقدامات دولت درخصوص کنترل نقدینگی و مهار تورم نیز گزارشی داد. 
 
وی در ادامه خاطرنشان کرد: بخش کشاورزی، حوزه صادرات و بخش‌های گردشگری و بیمه از افزایش نرخ ارز منتفع شدند و کالاهای وابسته به ارز و واردات تحت فشار قرار گرفتند. 


ادامه مطلب

مردم همیشه نور خدا منجلی شود
در سینه ای مملو مهر ولی شود
من افتخار میکنم آری خدا کند
جانم فدای حضرت سید علی شود

میلاد با سعادت نایب بر حق امام زمان حضرت امام خامنه ای مبارک باد.




مرحوم حاج میرزا جواد آقاى ملكى تبریزى - عارف معروف و مشهور و فقیه بزرگوار - در كتاب شریف «المراقبات»شان میفرمایند: روزه یك هدیه‌ى الهى است كه خداى متعال این را به بندگان خود و به مؤمنین هدیه كرده است. تعبیر ایشان این است كه: «الصّوم لیس تكلیفا بل تشریف»؛ روزه را به چشم یك تكلیف نگاه نكنید؛ به شكل یك تشریف و تكریم نگاه كنید، كه «یوجب شكرا بحسبه»؛ این توجه به فریضه‌ى روزه - كه تكریم الهى نسبت به بندگان است - خودش مستوجب شكر است؛ باید خدا را سپاسگزارى كرد. ایشان براى گرسنگى و تشنگى كه مؤمنین در ماه رمضان خودشان را ملتزم به آن می‌دانند، فوائد متعددى را بیان می‌كنند كه متخذ از روایات و برخاسته‌ى از دل نورانى این مرد بزرگ است. از جمله‌ى آنها، یا اهمّ آنها - كه ایشان خودشان می‌گویند این خاصیت از همه مهمتر است - این است كه می‌گویند این گرسنگى و تشنگى یك صفائى به دل می‌بخشد كه این صفاى قلبى زمینه را فراهم می‌كند براى تفكر، كه «تفكّر ساعة خیر من عبادة سنة».( 1) مستدرك، ج 11، ص 183) این تفكر از نوع تفكرِ مراجعه‌ى به باطن و روح و دل انسان است كه حقایق را روشن می‌كند و باب حكمت را بر روى انسان میگشاید. از این باید استفاده كرد.

بیانات در دیدار مسئولان نظام جمهورى اسلامى ایران (۱۳۹۰/۰۵/۱۶)





نوع مطلب :
برچسب ها : گرسنگی، تشنگی، صفای دل، رهبری،


آنچه كه من در آغاز عرایضم عرض میكنم، تحریض و تحریض بر اغتنام فرصت این روزها و شبهاست. ما احتیاج داریم به این كه از این ساعات، از این روزها و شبهاى پربركت حداكثر بهره را ببریم؛ با تقویت رابطه‌ى قلبى خودمان با عالم معنا، با عالم غیب، با ابتهال و تضرع و خشوع در مقابل رب‌الارباب، و با استحكام پیوند ولایت خودمان با اهل بیت (علیهم‌السّلام) و این خاندان مكرم. این اساس همه‌ى كارهاى نیكى است كه میتواند از یك انسان مؤمن و كوشنده‌ى در راه حق سر بزند.

اگر از این ساعات استفاده نكردیم، از این فرصت استفاده نكردیم، روزى براى ما مایه‌ى حسرت خواهد شد؛ «و انذرهم یوم الحسرة اذ قضى الأمر و هم فى غفلة و هم لا یؤمنون».( مریم: ۳۹) در میانه‌ى غفلت و ناباورى، این فرصتها از دست میرود و در آن روزى كه هر ساعت ما، هر دقیقه‌ى ما، هر حركت ما، هر كلمه‌ى حرف ما حسابى دارد و محاسبه‌اى پاى آن هست، این غفلت مایه‌ى حسرت خواهد شد. آنگاه وقت هم دیگر گذشته است؛ «اذ قضى الأمر». كار از كار گذشته است؛ آن روزى كه ما متوجه بشویم، ملتفت بشویم.

مرحوم آقاى میرزا جواد آقاى ملكى (رضوان اللّه‌ علیه) در كتاب شریف «مراقبات»شان یك جمله‌اى به مناسبت ساعت لیلةالقدر دارند، كه من یادداشت كردم. البته این مربوط به همیشه است، اما ایشان به این مناسبت فرموده‌اند. «فاعلم یقینا انّك ان غفلت عن مثل هذه الكرامة و ضیّعتها باهمالك»،؛ اگر غفلت كنیم، این فرصتها را تضییع كنیم، از دست بدهیم، بعد: «و رأیت یوم القیامة ما نال منها المجتهدون». وقتى روز قیامت میشود و اعمال انسانها را حاضر میكنند و صورت ملكوتى اعمال ما در آنجا حضور مى‌یابد، شما نگاه میكنید، مى‌بینید همین عملى كه میتوانستید انجام بدهید و ندادید، این كلمه‌ى حرفى كه میشد بزنید كه در آن خیر مردمى بود و نزدید، این قدمى كه میشد بردارید كه كسان مستحقى از آن منتفع میشدند و برنداشتید، این كار كوچك، به وسیله‌ى كسانى انجام شده است؛ عده‌اى تلاش كردند، جد و جهد كردند و چه ثواب عظیمى خداى متعال آن روز به آنها میدهد. ما در آن روز از آن ثواب محرومیم. وقتى انسان مشاهده میكند دیگرى كه این عمل را انجام داد، این كار خیر را انجام داد، این قدم را برداشت، این عمل عبادى را انجام داد، به چه دستاورد عظیمى در آن روزى كه همه محتاجند، دست پیدا كرده است، ایشان میفرمایند: «ابتلیت بحسرة یوم الحسرة»؛ اینجاست كه انسان دچار حسرت میشود؛ چه حسرتى! كه اى كاش این كار را من انجام داده بودم، این قدم را برمیداشتم، این حرف را زده بودم، این كار را یا این حرف را ترك میكردم. بعد ایشان میفرمایند كه حسرتِ «یوم الحسرة» مثل حسرتهاى معمولى نیست. انسان در دنیا هم گاهى اگر یك كارى را بكند، دستاوردى خواهد داشت؛ نمیكند، بعد دچار حسرت و ندامت میشود. اما این كجا و آن كجا؟ ایشان میفرمایند: «الّتى تصغر عندها نار الجحیم و العذاب الألیم»؛ این حسرت آنقدر سخت است، آنقدر دردآور است كه در مقابل آن، آتش جهنم كوچك است. به تعبیرى، حسرت مثل سرب گداخته در درون انسان سرازیر میشود. «فتنادى فى ذلك الیوم مع الخاسرین النّادمین یا حسرتى على ما فرّطت فى جنب اللّه‌»، بعد «و لا ینفعك النّدم»؛ آن روز دیگر پشیمانى هم فایده‌اى ندارد.

(بیانات در دیدار كارگزاران نظام  چهارم رمضان المبارك ۱۴۳۳)

 





نوع مطلب :
برچسب ها : رهبری، اخلاق، پای درس رهبری،


 

شرح حدیثی از حضرت امام جعفرصادق علیه‌السلام توسط حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای 

 

«قَالَ الصَّادِقُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ع مَنْ لَمْ یَكُنْ لَهُ وَاعِظٌ مِنْ قَلْبِهِ وَ زَاجِرٌ مِنْ نَفْسِهِ وَ لَمْ یَكُنْ لَهُ قَرِینٌ مُرْشِدٌ اسْتَمْكَنَ عَدُوَّهُ مِنْ عُنُقِه» شافی، صفحه‌ى 652

 

 فى الفقیه، عن الصّادق (علیه‌السّلام) [حضرت امام جعفر صادق علیه‌السّلام فرمودند]: «من لم یكن له واعظ من قلبه و زاجر من نفسه و لم یكن له قرین مرشد استمكن عدوّه من عنقه». اولین چیزى كه موجب میشود كه انسان بتواند در مقابل دشمنش - كه مراد، شیطان است - ایستادگى كند و مانع بشود از تصرف دشمن و تسلط دشمن، [این است كه:] «واعظ من قلبه»؛ از قلب خود واعظى براى خود داشته باشد. قلب متذكر بیدار، انسان را نصیحت میكند، موعظه میكند. یكى از بهترین وسائلِ اینكه انسان قلب را وادار كند به موعظه‌ى خود و فعال كند در موعظه‌ى خود، همین دعاهاست، دعاهاى مأثور - صحیفه‌ى سجادیه و سایر دعاها - و سحرخیزى؛ اینها دل انسان را به عنوان یك ناصح براى انسان قرار میدهد. اول این است: «واعظ من قلبه».

 

[دوم اینكه:] «و زاجر من نفسه»؛ از درونِ خود یك زجركننده‌اى، منع‌كننده‌اى، هشداردهنده‌اى داشته باشد. اگر این دو تا نبود، «و لم یكن له قرین مرشد»، یك دوستى، همراهى كه او را ارشاد كند، به او كمك كند، راهنمائى كند، این را هم نداشته باشد - كه این، سومى است - كه اگر چنانچه از درون، انسان نتوانست خودش را هدایت كند و مهار نفسِ خودش را در دست بگیرد، [باید] دوستى داشته باشد، همراهى داشته باشد، همینى كه فرمودند: «من یذكّركم اللَّه رؤیته»، كه دیدار او شما را به یاد خدا بیندازد؛ اگر این هم نبود، «استمكن عدوّه من عنقه»؛ خود را در مقابل دشمنِ خود مطیع كرده است؛ دشمنِ خود را مسلط كرده است بر خود و بر گردن خود، كه سوار بشود. كه [منظور از] دشمن، همان شیطان است. اینها لازم است. از درون خود، انسان، خود را نصیحت كند. بهترین نصحیت كننده‌ى انسان، خود انسان است؛ چون از خودش انسان گله‌مند نمیشود. هر كسى انسان را نصیحت كند، اگر قدرى لحن او تند باشد، انسان از او گله‌مند میشود؛ اما خود انسان، خودش را نصیحت كند؛ دشنام بدهد به خودش، ملامت كند، سرزنش كند خودش را؛ اینها خیلى مؤثر است. موعظه كند، زجر كند. در كنار اینها، یا به جاى اینها اگر نبود، آن وقت دوست، رفیق، كه دستگیرى كند انسان را.

 

 





جمعه 21 تیر 1392 :: نویسنده : سامان اسکندری

أَیُّهَا النَّاسُ

رمضان  را چه می بینی ، بهتر است بگوییم ماه رمضان چو ن رمضان از اسماء خداست.

رمضان فرصت است ،فرصت جبران ،فرصت خیزش ، فرصت سرعت گرفتن .

إِنَّهُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَیْكُمْ شَهْرُ اللَّهِ

ماه خدا آمد .

بِالْبَرَكَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ

ماه خداست با برکت است ، آیه ای ، قرآنی است، پس سرعت گیر .

جانت را گرو داده ای کل نفس  بما کسبت رهین پس چرا جانت را آزاد نمی کنی ففکوها باستغفارکم ، این ماه ما مغفرت است ، پس شب قدرش را قدر بدان، لحظاتش را بزرگ ، توفیق داد درکش کنی

شَهْرٌ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ أَفْضَلُ الشُّهُورِ وَ أَیَّامُهُ أَفْضَلُ الْأَیَّامِ وَ لَیَالِیهِ أَفْضَلُ اللَّیَالِی وَ سَاعَاتُهُ أَفْضَلُ السَّاعَاتِ.

نشان رحمتش دعوت اوست تو را خواند به ضیافتش ، ضیافت خدا را چگونه می دانی،تو را اهل کرامتش قرار داد ،بارپروردگارا تو ای کریم،  دیگر انفاس توست ،

هُوَ شَهْرٌ دُعِیتُمْ فِیهِ إِلَى ضِیَافَةِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فِیهِ مِنْ أَهْلِ كَرَامَةِ اللَّهِ

 أَنْفَاسُكُمْ فِیهِ تَسْبِیحٌ وَ

خوابت را عبادت کرده،

نَوْمُكُمْ فِیهِ عِبَادَةٌ

غفلت نکن

وَ عَمَلُكُمْ فِیهِ مَقْبُولٌ وَ

گر حال دعا داشتی مرا زیاد نبر !

دُعَاؤُكُمْ فِیهِ مُسْتَجَابٌ...





نوع مطلب :
برچسب ها : خطبه رسول اکرم، دعا، رمضان،




( کل صفحات : 2 )    1   2   
 
درباره وبلاگ

نون والقلم
قسم به قلم الهی که این چنین نوشت عالم هستی را،بشناس خدایت را به نوشته هایش بدان چه از قلمش بر این عالم نمایان کرد.هو الاول والآخر هو الظاهر و الباطن
قسم به آن قلم که عالم را عالم خوب و بد کرد و خوب را از بد جدا کرد.

مدیر وبلاگ : سامان اسکندری

مطالب اخیر
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :


ابزار هدایت به بالای صفحه